Geografia eta historia nahastuz, artearen ikuspuntutik lekuko garrantzitsua geratu da Orreagan. Orreagako arkitekturak jatorri funtzionala izan zuen, hots, ibiltariei eta erromesei harrera ematea. Horrela, kalitate handiko eraikinak egin zituzten, XIII. mendeko kolegiata bereziki. Eraikin batzuk guztiz edo zatika desagertu ziren, hala nola XIV. mendeko klaustroa eta Itzandegia izenez ezaguna den eraikina. Gero berreraiki egin zituzten. Beste eraikin batzuek denboraren joan?etorriari eutsi egin diote, edota eguneratu egin dituzte, esate baterako san Agustinen kapera, Izpiritu Santuarena edota Done Jakuerena. Modernoagoak dira priore etxea eta haren luzapena-museoa eta liburutegia ere hor daude-, bai eta benefiziodunen etxea eta ospitalea ere. Orreagako museoan, margolan eta eskulturak daude, urregintzako adibide baliotsuez gain.

Hirigintza

Hirigintzako multzo gisa, Orreaga hiru espazio jarraitutan antolatuta dago. Lehenengo zatian, sarrerako zabalgunea dago eta hondoan Priore etxea eta museoa eta liburutegia daude. Kolegiataren bigarren zatia ezkutaturik geratzen da eraikinen lehenengo lerro horren atzealdean. Espazio ia itxia da. Plaza angeluzuzen handia osatzen du eta ganga murriztua duen tuneletik sartzen da horra. Maila bat baino gehiago daude. Goiko mailan Benefiziodunen etxeak daude. Hirugarren zabalgunea beste patio angeluzuzen bat da. Etxebizitzek ixten dute eta XIX. mendearen hasieran eraikitako Ospitalea nabarmentzen da (egun gazteen aterpea da).

Beste eraikin batzuk, publikoak direnak, antzinako errota eta etxebizitzak dira. Lehena XVIII. mendearen amaieran eraiki zuten eta informazio eta turismo bulegotzat berreraiki dute. Bigarrenak Benefiziodunen etxeen alboan daude.

Zibilak baino ez diren eraikinen artean, ostatua edo benta nabarmentzen da. Auritzetik iristean dagoen lehenengo eraikina da. Ostatu izateko eraiki zuten 1612an.